رژیمی، بدون قند، کم کالری، ضدچاقی! اینا عباراتی هستن که روی برچسب خیلی از مواد غذایی دیده می شن اما سوال اینجاس که کالاهایی با این برچسبا واقعا کالری ندارن و چاق کننده نیستن؟

خیلی راحت می تونیم اونا رو در سبد غذایی روزانه خود بذاریم و با خیال راحت بخوریم؟

واسه گرفتن جواب این سوالات گفتگوی زیر که با دکتر مسعود کیمیاگر متخصص تغذیه و رژیم درمانی انجام شده رو بخونین.

آقای دکتر! واقعا اجناس رژیمی کالری ندارن؟

اجناس رژیمی در چند گروه جور واجور تقسیم بندی می شن. مثلا نوشابه های استاندارد رژیمی به دلیل این که قند رژیمی دارن، بدون کالری ان و در واقع کالری اونا رو می توان با آب مقایسه کرد. اما کالاهایی مانند شکلات رژیمی فقط قند ندارن و در واقع با حذف قند وجود شکلات بازم به قوت خود باقیه. این شکلات رژیمی در مقایسه با بقیه شکلاتا فقط قند نداره اما اصلا بی کالری نیس. حتی عبارت "رژیمی"، روی خیلی از نون های موجود در سوپرمارکت ها، به چشم می خورد، اما تعریف درستی از این اجناس، ارائه نشده که این نون کم نمک یا بی نمکه و یا فیبر زیادی داره یا نه؟ حتی با در نظر گرفتن این موارد هم نون رژیمی، بی کالری نیس و نمی توان به این بهونه که رژیمی هستن، اونا رو به مقدار دلخواه مصرف کرد. البته نمک کمتر، به کار گیری سبوس در ترکیب نون و… موجب سالم سازی و کم کالری شدن اون می شه اما مردم به اشتباه فکر می کنن که این نون رژیمی، چاق کننده نیس.

این باور در میان خیلی از مردم هست که با اضافه کردن امگا۳ به روغن زیتون، کالری این روغن خیلی کم می شه. این موضوع چه قدر صحت داره؟

ببینین، ما اگه می بگیم مردم به جای روغن جامد و روغن های با اسیدهای چرب مضر از روغن زیتون و آفتابگردان و … استفاده کنن، معنیش این نیس که این روغن ها کم کالری یا بی کالری هستن، بلکه به دلیل وجود نداشتن اسید چرب ترانس و اسیدهای چرب مضریه که سلامت قلب و عروق رو تهدید می کنن. در کل، هر گرم روغن در هر شرایطی حدود ۹ کیلو کالری انرژی داره و با اضافه کردن هیچ ماده ای حتی امگا۳، این کالری کمتر نمی شه و ما روغن رژیمی نداریم.

 اونا نیس و حتی نمی توان بدون محدودیت هم از این اجناس بی کالری استفاده کرد.

این روزا تبلیغات جور واجور چیپس ها و پفک هایی رو می بینیم که به ادعای تولید کنندگان، بدون کلسترول و بدون اسیدهای چرب ضرر دارن و نمک دریایی دارن. اینجور ادعاهایی امکان پذیره؟

در خیلی از کشورای پیشرفته واسه جفت و جور این اجناس از روغن های گیاهی استفاده می شه که بدون کلسترول هستن و اسیدهای چرب مضر هم ندارن و می توان نتیجه گرفت که ممکنه در صنعت غذایی ما هم این اتفاق افتاده باشه که اگه واقعیت داشته باشه جای شادباش داره. اما در مورد نمک دریایی من باید چند نکته رو یادآور شوم. مهم ترین عامل واسه منع مصرف نمک، مقدار بالای سدیم اون هستش چون که سدیم حجم خون رو افزایش می دهد و رگ های خونی رو منقبض می کنه و درآخر موجب افزایش فشارخون می شه، اما منیزیم موجود در نمک دریایی اثرات منفی سدیم رو خنثی می کنه و در نتیجه موجب افزایش فشارخون نمیشه. اما باید گفت نمک دریایی هیچ مزیتی نسبت به بقیه نمک ها نداره و تبلیغ این نمک ها در اجناس غذایی فقط جنبه تجاری داره.

روی برچسب های تغذیه ای اجناس رژیمی باید چه چیزایی ذکر شه؟

بدیش اینه ما در کشورمون دچار ضعف برچسب گذاری تغذیه ای هستیم. مثلا روی برچسب یه سس مایونز رژیمی فقط ترکیبات تشکیل دهنده این سس رو می بینیم و خیلی از مردم نمی دانند که این سس، فقط ۵۰ درصد کالری نوع غیررژیمی اونو داره.

حتی روی خیلی از همین اجناس رژیمی اندازه دقیق قند، چربی، ویتامین ها، املاح، مواد تشکیل دهنده، افزودنی ها و … نوشته شده و فقط ما روی برچسب می بینیم که این ماده غذایی از نمک، روغن، سیب زمینی و بقیه افزودنی ها تشکیل شده و به ازای هر ۱۰۰ گرم x کالری انرژی داره.

پس برچسب هایی که الان روی اجناس غذایی چه رژیمی و چه غیررژیمی هست، نیازمند بررسی های بیشتره.

پیشنهاد آخر؟

اونا نیس. حتی نمی توان بدون محدودیت هم از این اجناس بی کالری استفاده کرد. خیلی از کارخانه های تولید موادغذایی ادعا می کنن که در حال تولید اجناس رژیمی و ضدچاقی هستن اما نباید از یاد برد که همه این ادعاها غلطه.

جفت و جور مصاحبه: سروسامون گلناری

*

منبع : tebyan.net