اجناس رژیمی واسه دیابتیا قابل اعتمادند؟

درسته که مصرف شکر و قندهای ساده واسه افراد دیابتی مناسب نیس اما بهتره بدونیم که در واقع مقدار کربوهیدرات دریافتی اهمیت بیشتری داره.

«من دیروز یه بسته بیسکویت رژیمی خریدم و فروشنده هم تاکید کرد این بیسکویت مخصوص افراد دیابتیه و بدون شکره، اما وقتی پس از مصرف مقداری از بیسکویتا، قندخونم رو اندازه گیری کردم بالای ۳۲۰ بود. به چه دلیل؟» اینکه روی محصولی نوشته شده باشه «بدون شکر»، به این معنی نیس که بدون کربوهیدراته.

کربوهیدرات یکی از ۳ بزرگ مغذی اصلی غذای ما رو تشکیل میده. پروتئین و چربیا بزرگ مغذیای دیگه هستن.

کربوهیدراتا، هم به شکل ساده وجود دارن هم به شکل پیچیده. منظور از کربوهیدراتای ساده گلوکز، فروکتوز و لاکتوزه. قندهای ساده معمولاً در میوه، شیر، شکر و قند معمولی هست. قندهای پیچیده در نون، برنج، غلات، ماکارونی و حبوبات یافت می شن.

در واقع اندازه افزایش قندخون رابطه مستقیمی با مقدار دریافت کربوهیدرات داره. باید توجه کرد که سرعت افزایش قندخون پس از مصرف قندهای ساده بیشتره ولی باید توجه کنیم که ترکیبایی دیگه که در هر غذا وجود دارن، مانند فیبرها یا مصرف مواد غذایی با هم می تونن در سرعت بالا رفتن قندخون نقش داشته باشن. مثلا مصرف فیبر می تونه باعث کند شدن سرعت افرایش قندخون شه. خیلی از قندهای پیچیده مانند نشاسته به سرعت در بدن به قندهای ساده تبدیل و باعث بالا رفتن قندخون می شن.

 

بیسکویت رژیمی قند خون رو بالا می بره

بیشتر فروشندگان اجناس رژیمی مثل بیسکویتای رژیمی و بدون قند، مدعی هستن که محصولاتشون قند ندارن و بیشتر، منظورشون گلوکزه. یعنی این اجناس ممکنه شامل بقیه قندهای ساده مانند فروکتوز یا لاکتوز باشن، اما پرواضحه که ماده اولیه ساخت بیسکویت و بقیه شیرینیا، آرده که یکی از منابع اصلی کربوهیدرات در رژیم غذایی ما هستش.

مصرف فیبر می تونه باعث کند شدن سرعت افرایش قندخون شه. بسیاری

از قندهای پیچیده مانند نشاسته به سرعت در بدن به قندهای ساده تبدیل و باعث

بالا رفتن قندخون می شن

فقط شکر و قند ساده قند به حساب نمی رن پس کسی که این نوع بیسکویتا یا شیرینیای رژیمی رو مصرف می کنه، ممکنه کربوهیدرات بیشتری نسبت به اونایی که رژیم معمولی دارن، مصرف کنه و این دلیل اصلی بالا رفتن قندخون اونه.

 

به برچسبای رژیمی دقت کنین

غذاها و اجناس رژیمی نوعای جورواجور و ترکیبای اونا با همدیگه فرق دارن. افراد دیابتی باید در انتخاب مواد غذایی دقت کافی داشته باشن. مثلا محصولی که روی اون نوشته شده «بدون اضافه کردن قند» با محصولی که سازندگانش مدعی ان «بدون قند» است، فرق بسیار داره. چون که در اولی ممکنه به طور طبیعی قند وجود داشته باشه و در دومی باید قندی وجود نداشته باشه.

بعضی کشورها مقررات خاصی در مورد برچسبای غذایی دارن مثلا اگه یه محصول تو یه سروینگ شامل کمتر از نیم گرم قند یا شکر باشه، میشه به اون «بدون شکر» گفت هر چند که به معنی «بدون کربوهیدرات» نیس. در بعضی از اجناس به جای شکر معمولی از قندهای الکلی مانند سوربیتول استفاده می شه. این اجناس با اینکه مقدار کمتری شکر یا قند دارن اما بدون اون نیستن.

از طرف دیگه، در بعضی از اجناس به جای شکر معمولی یا قند الکی، از شیرین کننده های مصنوعی مانند آسپارتام استفاده می شه که بدون کربوهیدراته، مانند بعضی نوشابه های بدون کالری که قندهای مصنوعیشان باعث افزایش قندخون نمی شن.

افراد دیابتی باید برچسب غذایی هر محصولی رو که به عنوان رژیمی فروخته می شه، بخونن و به اندازه کربوهیدرات، پروتئین، چربی و کالری اون توجه کنن. بعضی وقتا در خیلی از مواد مثل حلوا ارده رژیمی، اندازه کالری موجود در سروینگ بیشتر از غذاهای مشابه غیر رژیمیه. همین اندازه بالای کالری یا انرژی، خود می تونه باعث زیاد شدن وزن مریضایی که معمولاً از چاقی یا بالا بودن وزن هم رنج می برن، شه.

در بعضی اجناس رژیمی، اندازه پروتئین و چربی بسیار بالاست و مصرف بیشتر از اندازه اونا علاوه بر خطر زیاد شدن وزن، باعث آسیب به کلیه (به دلیل پروتئین بالا) یا بالا رفتن کلسترول و تری گلیسیرید فرد می شه. مشکل وقتی جدی تر می شه که غذاهای رژیمی بدون برچسب غذایی باشن. در اینجور شرایطی قضاوت در مورد ترکیبای اون ماده غذایی خیلی سخت می شه و فقط براساس حدس و فکر میشه قضاوت کرد. مثلا نون جوی رژیمی که در کشور فروخته می شه اصلا نمی تونه فقط از آرد جو جفت و جور شده باشه چون نون جو بسیار خشک، تیره و بدمزه س، پس نونایی که به اسم نون جو فروخته می شن، معمولاً فقط کمی از آرد اونا از جوه.

 

رژیم غذایی دیابتی

به جرأت میشه گفت الان واسه دیابت درمان قطعی وجود نداره و باید اونو مدیریت کرد. رژیم غذایی یه فرد دیابتی خیلی فرقی با افراد سالم نداره و تنها دفعات مصرف و اندازه مصرف مواد غذایی ممکنه فرق داشته باشه. مثلا بعضی افراد فکر می کنن مریض دیابتی نباید قند یا شیرینی مصرف کنه. اگه این تفکر اشتباهه و اگه برنامه غذایی مشخص و به درستی و متناسب با قندخون، وزن، سن، جنس، نوع و دوز داروی مصرفی و ترکیب بدن، سبک زندگی و شرایط اجتماعی فرد آماده شده باشه، با اطمینان میشه در برنامه ایشون شیرینی و قند رو هم گذاشت.

همونجوریکه به افراد سالم پیشنهاد می شه، کربوهیدرات بیشترین مقدار انرژی بدنشون رو تأمین کنه، در افراد دیابتی هم همین گونه س.

در واقع رژیم دیابتی حتی واسه افراد سالم هم مناسبه و مطالعه ها نشون میده رعایت رژیم دیابتی می تونه باعث افزایش طول عمر در افراد سالم شه

انجمنای علمی دنیا پیشنهاد می کنن رژیم غذایی افراد دیابتی شامل ۵۵ درصد کربوهیدرات، ۲۰ درصد پروتئین و ۲۵ درصد چربی باشه و از نظر کلسترول و چربی اشباع اون محدود شه. در رژیم یه فرد دیابتی، باید دست کم ۱۳۵ گرم کربوهیدرات وجود داشته باشه.

در واقع رژیم دیابتی حتی واسه افراد سالم هم مناسبه و مطالعه ها نشون میده رعایت رژیم دیابتی می تونه باعث افزایش طول عمر در افراد سالم شه. با امید به اینکه با برنامه ریزیای کلان و اصولی، ضمن ارتقای سطح معلومات و علم تغذیه ای مردم به خصوص بیماران دیابتی، بشه ضمن تأمین سلامت مردم، از سودجویی خیلی از کسائی که تنها هدفشون خالی کردن جیب افراده، جلوگیری کرد.

در آخر از همه بیماران گرفتار به دیابت می خوام که قبل از مصرف هر گونه غذا یا محصول رژیمی، با دکتر معالج یا ً با متخصص تغذیه مشورت کنن.


منبع : tebyan.net