مشکلات ارتودنسی بعد از درمان برمی گردن؟

برگشت درمان ارتودنسی به سه شکل کلی برگشت مشکلات فکی، برگشت کجی دندون و بازشدن فضا در ناحیه دندونای کشیده شده خود رو نشون میده.

 

 یکی از سوالاتی که بیماران از کارشناسان ارتودنسی می پرسن، قابل برگشت بودن مشکلات ارتودنسی بعد از درمانه. بعد از درمان ارتودنسی، نتیجه درمان واسه اکثریت بیماران رضایت بخشه. حفظ این نتیجه لازمه دقت دکتر متخصص ارتودنسی، همکاری مریض در به کار گیری وسایل نگهدارنده و عوامل مربوط به رشد طبیعی بیماره.

 

کلا اگه درمان با روش درست و به وسیله متخصص ارتودنسی انجام شده باشه، امکان برگشت درمان به ۵ درصد هم نمی رسه.

 

مشکلات ارتودنسی که بعد از درمان برمی گردن

برگشت درمان ارتودنسی به سه شکل کلی برگشت مشکلات فکی، برگشت کجی دندون و بازشدن فضا در ناحیه دندونای کشیده شده خود رو نشون میده.

 

۱- مشکلات فکی: در کسانیه که درمانشون طی یا قبل از بلوغ انجام شده و با ادامه رشد، ناهنجاری ارتودنسی دوباره خود رو نشون میده. این مشکل در بیشتر موارد در کسائی بروز می کنه که دارای فک پایین جلوآمده هستن و در بیشتر موارد با بهترین درمان هم خطر برگشت رو داره.

وجود این مشکلات طوریه که متخصص ارتودنسی از خطر برگشت آگاه بوده و امتیازات و خطرات درمان رو در اول به والدین مریض گوشزد کرده و با توافق اونا شروع به درمان می کنه.

یادآوری این نکته مهمه که تغییرات دندانی مربوط به افزایش سن و رشد به عنوان برگشت درمان ارتودنسی طبقه بندی نمی شن

۲- کجی دندانی: در مواردی اتفاق می افته که متخصص ارتودنسی واسه رعایت مصلحت مریض و به دست آوردن نتیجه بیشتر قشنگ تر و طبیعی تر، تمایلی واسه کشیدن دندون نداشته و طرح درمان رو بر مبنای درمان بدون کشیدن دندون طرح ریزی می کنه. به این امید که با کمترین خطر، بهترین درمان رو بکنه.

ایشون با باخبر بودن از این موضوع، در صورت برگشت، درمان دوباره ای رو با کشیدن دندون یا به کار گیری راه های جانبی مثل جراحی فک به مریض پیشنهاد می کنه.

یادآوری این نکته مهمه که تغییرات دندانی مربوط به افزایش سن و رشد به عنوان برگشت درمان ارتودنسی طبقه بندی نمی شن.

این تغییرات دندانی بیشتر در دوره چند سال بعد از درمان ارتودنسی به طور ناچیز اتفاق میفته. کلی مشکلاتی که به عنوان برگشت درمان ارتودنسی مطرحه، آنایی هستن که طی شش ماه پس از باز کردن دستگاه های ثابت ارتودنسی، خود رو نشون میدن.

 

۳- بازشدن فضا در ناحیه دندونای کشیده شده: در آدمایی که دندون کشیده شده، برگشت درمان بیشتر با باز شدن فضا در ناحیه دندونای کشیده شده خود رو نشون میده که گسترش این موضوع قابل توجه نیس.

در این موارد، بسته به مقدار باز شدن فضا و شکل و اندازه طبیعی دندون، درمان دوباره یا به کار گیری درمانای بازسازی اندازه طبیعی دندون پیشنهاد می شه.

هدف متخصص ارتودنسی این نیس که همه دندونا رو با زور و اعمال نیرو در محل ثابتی نگه داره، بلکه این هماهنگی اجزاست که باعث حفظ یه دندون تو یه موقعیت می شه که در آخر به وسیله این اجزا یعنی دندونا، استخون فک، عضلات و بافتای نرم ناحیه صورت میگیره.

چیجوری به درمان ارتودنسی خود کمک کنیم؟

این وسط چیزی که اهمیت خاص ای داره همکاری مریض با پزشکه که اگه این عامل در کنار عوامل فوق قرار گیرد، مطمئنا دوره درمان کوتاه تر و دلپذیرتری دارین.

 

پس به نکات زیر توجه کنین:

– دستورات دکتر معالج رو به دقت انجام بدین.

– از براکتای متحرک در مقابل خطرات شکستن و گم شدن مراقبت کنین. براکتا، همون نگینای فلزی روی دنداناتون در بین ارتودنسی هستن.

– با استفاده نکردن از مواد سخت و نجویدن ناخن و مداد، از شکستن براکتا جلوگیری کنین، چون که در اثر شکستن براکتا، ضمن صرف هزینه اضافی ممکنه مراحل قبلی درمان تکرار شه و در نتیجه مدت درمان زیاد شه.

– با رعایت بیشتر بهداشت، از مریض شدن لثه ها و تغییر رنگ و پوسیدگی دندون ها جلوگیری کنین.

– با حضور مرتب و منظم در وقتای مراجعه، معطلی ای در انجام درمان ایجاد نکنین.

– دقت کنین که هر مریض ارتودنسی روش و وسایل درمانی خاص خود رو داره. پس هیچ وقت خود رو با بقیه بیماران ارتودنسی مقایسه نکنین.

– در صورت شل شدن بندها یا جدا شدن براکتا از روی دندون و هم اینکه خم شدن سیمای ارتودنسی، در اسرع وقت با پزشکان معالج خود تماس بگیرین.

– در صورت احساس درد شدید تا حدی که شما رو مجبور به به کار گیری مسکن کنه، حتماً با دکتر خود تماس بگیرین.

باید توجه داشت که وسایل و مواد ارتودنسی بیشترً وسایلی ظریف و شکننده هستن و اعمال هرگونه فشار و نیروی زیادتر از اندازه می تونه دلیل تغییر شکل یا شکستن اونا شه. در نتیجه روند درمان ممکنه دچار تغییر ناخواسته و یا حتی توقف شه

چه عواملی می تونه دلیل این مشکلات شه؟

تجربه نشون داده که به کار گیری موادغذایی سخت مثل ته دیگ و یا به دندون کشیدن گوشت همراه استخون و برخورد هر چیز سخت با براکت مثل خارج کردن هسته میوه هایی مثل هلو، زردآلو و… با کمک دندانا می تونه دلیل جدا شدن براکتا از روی دندانا گردیده و یا دلیل تغییر شکل سیمای ارتودنسی شه.

هم اینکه ادامه عاداتی مثل جویدن ناخن، نوک مداد و ته خودکار می تونه احتمال شکستن و براکتا رو زیاد کنه.

باید دقت کرد هنگام مسواک زدن اگه قسمت سخت مسواک با نیروی زیاد به براکت یا سیم برخورد کنه می تونه دلیل بروز اشکال شه.

 

پس بهتره از این موارد دوری کنین:

هسته میوه ها رو خارج از دهن بیرون آورده و از گوشت یا پوره میوه استفاده کنین.

– از عاداتی مثل جویدن ناخن و مداد دوری کنین.

– هنگام مسواک زدن دقت لازم واسه جلوگیری از آسیب به سیم و براکت رو داشته باشین. هم اینکه تلاش کنین در طول درمان ارتودنسی از وارد اومدن هر گونه ضربه به دهن جلوگیری کنین. این ضربه ها ممکنه علاوه بر شکستن براکت، جراحاتی به لب و بافتای دهن هم وارد کنه.

– در مورد پلاکای ارتودنسی متأسفانه بارها دیده شده که بسیار نسبت به نگهداری اون بی توجهی کرده و هنگام خارج ساختن، یا اونا رو گم می کنه، یا زیردست و پا شکسته س. پس باید توجه شه در وقتی که پلاک با هدگیر درآورده می شه، اول اینکهً در جعبه مخصوص قرار گیرد و دوم اینکهً در محلی باشه که فراموش با مفقود نشه و در برابر ضربه نباشه.

– اگه از پلاک متحرک خود به هر دلیل به مدت طولانی استفاده نمی کنین، اونو تو یه لیوان پر از آب نگهداری کنین تا تغییر حجم نده.

– در مورد هدگیر ضمن به کار گیری پیشنهادای دکتر معالج باید توجه کرد که هنگام بازی و ورزش به خصوص دوچرخه سواری و ورزشایی که امکان ضربه مستقیم به اون هست، از این وسایل استفاده نشه، چون امکان وقوع صدمات جدی هست.

بخش سلامت تبیان

منابع:

جام جم- دکتر محمد امین نریمانی، متخصص ارتودنسی

پارس دکتر- دکتر کامران یزدانی، جراح دندانپزشک

 

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا