سگ، نشان می دهد که در این ناحیه CT دقت تشخیصی بیشتری نسبت به اولتراسوند و MRI دارد. این در حالی است که در مطالعه Turkcuer و همکاران (17)، اولتراسوند توانست بهتر از رادیوگرافی های معمولی اجسام خارجی رادیولوسنت را در ناحیه ران مرغ شناسایی کند (حساسیت تشخیصی 90 درصد در مقابل 5 درصد). با توجه به تأثیر محل جایگذاری جسم خارجی چوبی در میزان شناسایی آن توسط روش های تصویربرداری مختلف، در بخش ‏4-1-3 به بررسی و مقایسه این دو مطالعه پرداخته ایم.
در مطالعه ای که Lue و همکاران (78) در سال 2000 انجام داده اند، از استخوان ماهی های مختلف که دارای رادیواپاسیته های متفاوت بودند، استفاده شد و توسط رادیوگرافی معمولی و CT تصویربرداری به عمل آمد. آنان به این نتیجه رسیدند که رادیوگرافی های معمولی در به نمایش در آوردن استخوان ماهی در بافت نرم ضعیف عمل می کنند و میزان رویت این اجسام خارجی به گونه ماهی (میزان رادیواپاسیته)، محل و راستای جایگذاری بستگی دارد. نتایجی که مطالعه ما نیز آن ها را تأیید می کند و بر تأثیر جنس و محل جایگذاری در شناسایی اجسام خارجی صحه می گذارد. Lue و همکاران، همچنین اشاره کردند که CT، مدالیته انتخابی برای تشخیص استخوان ماهی است. در مطالعه حاضر هم CBCT با دقت بیشتری نسبت به رادیوگرافی توانست اجسام خارجی با رادیواپاسیته های گوناگون را بشناسد.
4-1-3 محل جایگذاری جسم خارجی
یافته های حاصل از مطالعه ما نشان می دهد که حساسیت تشخیصی روش های تصویربرداری مورد استفاده در شناسایی اجسام خارجی واقع در ناحیه لب (8/69%) بیشتر از زوایه مندیبل (63%)، و زاویه مندیبل بیشتر از سینوس ماگزیلا (2/43%) است. حساسیت تشخیصی CBCT در هر سه ناحیه بیشتر از رادیوگرافی دیجیتال در نمای لترال سفالومتریک بوده و آن هم بیشتر از نمای SMV بود.
ناکارآمدی نمای SMV در شناسایی اجسام واقع در سینوس ماگزیلا (حساسیت 0 درصدی) سبب افت شدید حساسیت تشخیصی مجموع روش های تصویربرداری در این ناحیه شده است. برای تأیید این گفته نتایج حاصل از این نمای رادیوگرافی را حذف کرده و حساسیت تشخیصی را مجدداً محاسبه کردیم. پس از این اقدام، حساسیت تشخیصی دو روش تصویربرداری دیگر در ناحیه لب، زاویه مندیبل و سینوس ماگزیلا به ترتیب برابر است با 3/77%، 4/73% و 8/64%. همانطور که مشهود است، با حذف SMV تفاوت در حساسیت تشخیص اجسام کمتر می گردد.
نکته دیگر در نتایج حاصل از این مطالعه برابری نسبی حساسیت تشخیصی CBCT در شناسایی اجسام در نواحی مختلف است. در حالی که در دو تصویربرداری دیگر، حساسیت تشخیصی در نواحی مختلف، تفاوت بیشتری دارد. برای توجیه این یافته باید در نظر داشت که مشاهده گران ما، از بازسازی حجمی تصاویر حاصله از CBCT برای شناسایی اجسام خارجی استفاده کردند، که سبب می گردد محل جسم خارجی نقش کمتری در شناسایی اجسام خارجی داشته باشد. ولی، در تصاویر رادیوگرافی به دلیل روی هم افتادگی تصاویر19، محل جسم خارجی نقش مهمی در شناسایی آن ایفا می کند.
در مطالعه Aras و همکاران که از نمای لترال سفالومتریک در شناسایی اجسام خارجی استفاده کرده بود (6)، کیفیت تصویر جسم شیشه ای واقع در سه ناحیه مختلف در مطالعه مذکور برابر 2+ بود، ولی در مطالعه کنونی در نواحی لب، سینوس ماگزیلا و زاویه مندیبل به ترتیب برابر 3+، 1+ و 2+ است. در توجیه این اختلاف جزئی می توان اشاره کرد که در مطالعه ما برای بررسی شناسایی اجسام خارجی درون بافت نرم از لب گوسفند استفاده شده است، در حالیکه در این مطالعه اجسام خارجی درون زبان گوسفند قرار داده شده بودند. از این رو، با توجه به احتمال کمتر روی هم افتادگی در مطالعه ما، کیفیت تصویر نیز یک درجه بهتر است.
در همین مطالعه از CT در شناسایی اجسام خارجی نیز استفاده شده بود، که یافته های حاصل از مطالعه ما در بررسی CBCT را در شناسایی اجسام خارجی تعبیه شده در نواحی مختلف را تأیید می کند، به جز اینکه جسم خارجی چوبی را (به ویژه در ناحیه سینوس ماگزیلا) بهتر تشخیص می داد. این تفاوت در بخش ‏4-1-1 به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است (تفاوت احتمالی دو مطالعه در دانس


دیدگاهتان را بنویسید